สายตาเธอ คำพูดเธอ การกระทำ
มันทำฉันหวั่นไหว
แอบปล่อยให้หัวใจล่องลอยไป
. . . ไม่ได้คิดเลย ว่าจะเจ็บถึงเพียงนี้

หลายครั้งที่เธอเย็นชา รู้ไหมฉันเจ็บแค่ไหน
หลายครั้งคิดมากไป อยากจะเลิกเพ้อ . . .
เธอรู้บ้างไหม
คนคนหนึ่งรักเธอ รอเธอ และเฝ้ารอคำๆนั้นจากเธอ

. . . รักกับบ้างไหม

เคยคิดนะ หรือฉันเองที่คิดมากไป
มองมิตรภาพที่เธอให้ ความจริงใจ
และความหวังดีของเธอผิดไป
. . .ตอนนั้นหัวใจ ตอบว่า ไม่เป็นไร แค่ได้แอบรักเธอก็พอ

ถ้าแค่แอบรักน่ะ ... ก็ไม่เป็นไรหรอก
ถ้าเธอไม่ทำให้ฉันหวั่นไหวอีก ... เป็นครั้งที่เท่าไร - ไม่รู้
ฉันไม่แน่ใจ ระหว่าเรามันคืออะไร
เธอทำเหมือนคนไม่เคยรู้จัก ไม่เคยแคร์
ฉันไม่แน่ใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ระยะทาง . . กาลเวลา . . .
ทำให้เธอลืมคนที่เคยหวังดี
หรือเธอเจอใครคนที่ใจเธอฝัน
หรือกาลเวลาทำให้เธอรู้ . . . ว่าฉันไม่ใช่
หรืออะไร ๆ มันก็เปลี่ยนแปลงไป ตามโลกที่หมุน ไม่เคยหยุด

ฉันไม่ได้คิดมากไปเองใช่ไหม ?

จนวันที่เราต้องไกลห่าง
นานๆ ครั้ง ที่ฉันจะโทรถึง
อย่างน้อยก็ทำให้ใจชื้นได้สักพัก . . .
อย่างน้อยก็ทำให้ฉันรอคอย อย่างมีความหวัง ...
ฉันจะรออยู่ตรงนี้ ในขณะที่ทุกอย่างมันเปลี่ยนไป

ที่ผ่านมา ที่ฉันรอเธอมาได้นานขนาดนี้
ไม่ใช่เพราะไม่เจอใครที่ดีกว่าเธอ
ไม่ใช่เพราะอยากให้เธอเห็นใจ
แต่ตอนนั้นฉันคิดว่าเธอใช่ . . . คนที่ฉันควรจะรอ
แต่ตอนนี้ ฉันคงต้องยอมรับความจริง
เรื่องระหว่างเรามันเหมือนกับความฝัน
ฉันควรจะตื่นตั้งแต่เราต้องห่างกัน
. . . ไม่ควรเพ้อฝันอยู่อย่างนี้เลย . . .

"เธอ" ยังอยู่ในความทรงจำของฉันตลอดไป
ในฐานะ คนแห่งความฝัน
ไม่ใช่ในโลกแห่งความจริง

คิดถึงมากๆนะคับ

ต่อ

หลังจากที่ติดตามผลงานของไดและเว็บบล๊อคของใครหลายๆคนมานาน คราวนี้มิสเตอร์ถ่อขอเมเว็บบล๊อคเป็นของตัวเองบ้าง อืม ในที่สุด..ก็เปิดเทอมซักที.. The day before yesterday(แหม่..เมื่อวันซืนนั้นแหละ) ได้ไปร่วมแจมกะพวกนุ้งๆม. 5/7 ในการรับนุ้ง ม.4/7 ขอโบกว่าหนุกอย่างแรง!! ขอเล่าประสบการณ์ในครั้งนี้หั้ยฟังละกาน เผื่อว่าจะเป็นอุทาหรณ์สอนใจ ใครหลายๆๆคน เอิ๊กก...

หลังจากทรมานกะเจ้าแม่เคมีมาม่าอุ๊ซัง คอสEnt' แสนทรมานกว่า 2 เดือนก็จบลง พร้อมๆกับเงินครึ่งแสนที่เปลี่ยนเป็นหนังสือเรียน 5 เล่ม (หนังสือเXย ไรวะ ตั้งเล่มละ 1,000 บาท) แต่ก้ชั้งมันเถอ เงินป้าแดง !! -_-" แหม่ พูดไปได้ไง เอาเปงว่าเราก้ตั้งใจเรียนคุ้มค่ากะที่เสียไปแล้วกาน... เข้าเรื่องดีกว่า.. เมื่อวันพฤหัสมาถึง เราก็ไปสวนตามที่นั้นไว้ เขานั้น9 โมง กุตื่น 9.30 น สายแล้วๆๆๆๆ ไปถึงสวนเกือบ 10 โมง แต่เหตุไฉนกุเจอม.6คือ ก๊อบไรท์ นั่งแน่นิ่งอยู๋คนเดว คนอื่นไปไหนหมด!! ที่แท้ก้ยังมะมีไคมานี้เอง (กุจะรีบมาเพื่อ!!) 5 นาทีต่อมา..รถBMW ก้มาจอดหน้ากุ อ๋อ กะแตมนี้เอง มาพ้อมกับกะฟิมคู่ขา และ 5 นาทีต่อมาอีก กะบุ๊คพ่อมันมาส่งพอดี โอเคสมาชิคคนแก่ 5 คน ใช้ได้ ไปหานุ้งๆกันเตอะ!! เขากำลังแนะนำตัวกันอยู่พอดีเรย เราได้นุ้งรหัสเป็นผู้ ญ แหละ น่ารักดี แต่ดูโหดจัง ท่าทางโคดแมนเรย (แมนกว่ากุจิงๆนะ) หลังจากแนะนำตัวกันเส็ด นุ้งๆเขาก้แบ่งกลุ่มกันไปตามฐานต่างๆ กะแตมกะฟิมก้ติเส้อยห้อยตามเหยื่อที่นัง เอ๊ยย..นาย 2ตัวนี้หมายตาไว้ไป เราก้แทคทีมกะกะบุ๊ค ออกปฎิบัติการถ่ายรูป แชะๆๆๆๆๆ!!! ด้วยความสามารถเฉพาะตัวของเรา 2 คน กับกล้อง Canon Powershot A610 ทำให้ได้รูปสาวน้อย เอ๊ย น้องๆ มากมายถึงเพียงนี้... อ๋อ ตอนนี้ก้มีคนแก่คือ ท๊อฟฟี่ ธิ เจ๊บิว และสาวๆอีกหลายคนมาเพื่มแล้วนะ ก้ถ่ายรูปเล่นกัน ปะมาน 11 โมง ไอ้เข้กะเจ๊ปุ๋ย-วีเจพิตต้าจาก "แชนนอลวีควน" นั้นเอง ก้มาแรดกัน....ตัดมาตอนเที่ยงกินข้าวเลยดีกว่า

หลังจากแก้งนุ้งๆกันมานาน อาหารก้มา ไฮโซมากๆๆ ต้มยำกุ้งหม้อควาย กะข้าวผัดกุ้งโอ่งหนึ่งก้มาถึง รวมถึงลูกชิน ทอดมัน โค้ก และ...โอ๊ยยหิว เราชาว ม.6 ยักยอกมากินเป็นมุนส่วนตัวใต้ต้นไม้กัน แบบว่า กินจนน้องๆเขาอิ่มกันแล้ว เราก้ยังกินไม่หยุด กลายเป็นกลุ่มรับของเหลือไปเลย พัดชี่ กุ จัน อิแตม ฟิม กะบุ๊ค ก๊อบไรท์ เดินวนไปวนมาตักมากินไม่หยุด ตอนเราไปตักน้ำแข็งอะ แบบว่าน้องมะเหมี่ยวกำลังนั่งท่ากะต่ายขูดมะพร้าวรินน้ำอยู่อะ แล้วป้ายชื่อน้องแกจะแบ่งเปง 2 บรรทัดไงเพราะชื่อยาว กุเหงแค่ N' มะเหมี่ ก้พูดเสียงดังฟังชัด "น้องมะหมี่ขอน้ำโหน่ย" แบบว่าอึ้งไปทั้งพี่ทั้งน้อง ชาลิด้าก้แขวะว่าเราหื่นมาก นึกถึงน้องมะหมี่นั่งขูดมะพร้าวจากหนังเรื่องไรไม่รู้ นุ้งปลามาบอกที่หลังว่าชื่อมะเหมี่ยวเราเลย เก็ต แต่ที่ช๊อครอบสองคือ น้องมะเหมี่ยวเนี้ย หลานรหัสกุโดยตรงเลยละ อึ้งมาก น้องที่ท่าทางแมนๆคนนั้นนั้นเอง!!! กุก้เข้าไปขอโทษตอนหลังอะ แล้วแบบ น้องเขายิ้มแล้วไม่พูดไรสักคำ กุก้...เฮือก.. สะอึ้ก พูดไม่ถูกเรย ไม่พรือ...คนใจกล้สหน้าด้านอย่างเรา แค่นี้..ไม่แคร์ T_T

เมื่ออิ่มกันแล้ว(จริงๆกุยังไม่อิ่มนะ) ชลิด้าก้ไปหากองสันจากไหนมามะรู้(ได้ยินแว่วๆว่า ไปลากพวก กนร.ปีนี้ ที่เพิ่งทำภารกิจจากพวกทับ 10 มานะ) มาถึงก้ล้อมวงเต้นๆๆๆๆกันอย่างเมามัน แต่ถึงอย่างไรก้ไม่มีไคทาบทานกลุ่มรับของเหลืออย่างพวกเราได้ พัดชี่ แตม จัน กุ ไปแดนซ์อยู่กลางวง แบบว่าเปิดเทคกลางวันแสกๆเรย มาเพงไหนพวกเราเต้นได้หมด เฮ้อ..เหนื่อย หลังจากเต้นกับเส็ด ก้จัดปะกวดหนุ่มปิ๊งสาวป๊อบ/7 เหมือนปีที่แล้ว(ขอยืมเวทีมาจาก Da'vance อะ) น้องมะเหมี่ยวได้เปงสาวป๊อบ ม.4 แหละ กรี๊ด ดีใจ นุ้งกะแตมกับกะตงน้องรหัสมันก้ได้หนุ่ม(?)ป๊อบไปครองอีกปี ส่วน ม.4 ก้น้องกุ๊ก หนุ่มตี่เด็ก ถึกได้ไป และสาวป๊อบ ม.5 ม.6 คือ นุ้งปลา และชาลิด้าตามลำดับ

เส็ดจากรับน้อง เราก้ไปเกะกันต่อ ไปๆมาๆซิ้มมันก้โทรมา บอกมันถึงหาดใหญ่แระ มันไปเรียนพิเสดกทม.มาอะ มันซื้อโรตีบอยมาฝากด้วย ดีใจ แต่ไม่อร่อยอย่างที่คิดแฮะ มะเปงไรไม่สน55 เหนื่อยแระพอแค่นี้ก่อน คราวหน้าจะเล่าปะสบกานที่ รร ละกาน

ปล. 1 ขอบคุงนุ้งน้ำมั๊กๆๆสำหรับของขวัญวันเกิด น่ารักมากมายจริงๆ ขอบใจนะ

2 ลาก่อนหมอนก ตอนนี้ใจเราเทไปให้นู๋ติ๊กผู้แสนซนแล้ว

3 ขอบคุงเว็บมาสเตอร์สำหรับพื้นที่ในการทำเว็บบลอค ว่าแต่ใส่เพลงไงอะ T_T

4 อยากดู ดาวินชี โค้ดกะ X3 เร็วซ์ๆ กะภูพากุไปดูด้วย

5 กุจะเริ่มอ่านหนังสือแล้วละ สู้โว้ยยยย...

edit @ 2006/05/14 01:37:01